Του Ανδρέα Γιουρμετάκη... «ΤΙΣ έχουμε δει δεκάδες φορές στην τηλεόραση.
Σχεδόν μία – δύο φορές το μήνα, θα προβληθούν σίγουρα σε κάποιο κανάλι. Ξέρουμε όλοι την υπόθεση, της κάθε μιας, αλλά με ευχαρίστηση τις ξαναβλέπουμε.
Απολαμβάνοντάς τες, κάθε φορά σα να τις βλέπουμε για πρώτη φορά.
Θυμόμαστε τις ατάκες και γελάμε. Με τα χάλια μας; Προφανώς.
Μαυρογιαλούρος, Γκρούεζας, Γκόρτζος, Σκούταρης κλπ. Το 1965 γυρίστηκε η ταινία "Υπάρχει και φιλότιμο" βασισμένη στο θεατρικό έργο "Ανώμαλη προσγείωση" που είχε ανέβει από τους ίδιους συγγραφείς (Σακελλαρίου – Γιαννακόπουλο) νωρίτερα. Το 1966 γυρίστηκε η ταινία "Τζένη – Τζένη" το σενάριο της οποίας βασίστηκε στο θεατρικό έργο "Κρατικές υποθέσεις" του Λουί Βερνέϊγ που είχε ανέβει με μεγάλη επιτυχία από τον θίασο Καρέζη – Κωνσταντάρα τη σεζόν 1962 – 63.
ΕΧΟΥΝ σημασία τα στοιχεία αυτά; Θα διερωτηθείτε. Βεβαίως και έχουν. Γιατί, το πότε γυρίστηκαν οι ταινίες που διακωμωδούν την σχέση πολιτικού – ψηφοφόρου και τις πελατειακές σχέσεις στην Ελλάδα, αποτελεί αδιάψευστη μαρτυρία για το ιστορικό βάθος των πολιτικών μας ηθών. Γυρισμένες τη δεκαετία του 1960 οι δύο ταινίες, αποτύπωσαν την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ήθη που διέτρεχαν την πολιτική μας ζωή πολλά χρόνια πριν. Και τα οποία, παρά τις όποιες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες στο χώρο της πολιτικής και την κοσμογονική σχεδόν, αλλαγή των ηθών της ελληνικής κοινωνίας, παραμένουν σχεδόν αναλλοίωτα.
ΤΟ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΜΕ ακούγοντας στα κανάλια, ή διαβάζοντας στα site και τις εφημερίδες τους διαλόγους για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο "διευθυντής" είναι η εξέλιξη του "Γκρούεζα". Ο διαμεσολαβητής. Ο ψηφοφόρος σταθερά ο πελάτης, από την ικανοποίηση των απαιτήσεων του οποίου εξαρτάται η επιβίωση του πολιτικού.
Και στη θέση του Μαντά ή του Μαυρογιαλούρου, τα ονόματα που παρελαύνουν τις τελευταίες ημέρες στα πρωτοσέλιδα. Old school καταστάσεις.
Το μόνο που εκσυγχρονίστηκε σε κάποιες περιπτώσεις, είναι το ρουσφέτι. Τότε ήταν ο δημόσιος δρόμος και το ιδιωτικό αυθαίρετο.
Σήμερα είναι οι ευρωπαϊκοί πόροι. Αντέχουν όμως, στο χρόνο, οι διορισμοί παρά το ΑΣΕΠ: "αν θέλεις εσύ, θα βρεις την άκρη" η προτροπή του ψηφοφόρου στον βουλευτή.
Αντέχουν και οι μεταθέσεις των κανακάρηδων από τα σύνορα, στην μονάδα δίπλα από το σπίτι. Υπό τους ήχους προφανώς, του "η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, δεν την σκιάζει φοβέρα καμιά".
ΟΙ ΠΛΕΟΝ κυνικοί των βουλευτών, αναρωτιούνται «αν γίνεται προσπάθεια να καταργηθεί το ρουσφέτι». Οι πλέον στωικοί του κοινωνικού σώματος αναρωτιούνται: "μα είναι δυνατόν να εξεγείρονται οι πολίτες εναντίον όσων βουλευτών προσπαθούν για την ικανοποίηση αιτημάτων των ψηφοφόρων τους; Για να τους εξυπηρετήσουν "σκίζονται" και ρισκάρουν την φήμη τους, οι άνθρωποι"!.
Και όλοι μαζί, "πέφτουμε" (γι’ άλλη μια φορά) "απ’ τα σύννεφα", λες και δεν ξέρουμε ότι τα βουλευτικά γραφεία, λειτουργούν ως γραφεία εξυπηρέτησης πολιτών. Ή πελατών, μικρή σημασία έχει.
ΑΛΗΘΕΙΑ, μήπως ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε όλοι μας για ποιον λόγο ψηφίζουμε όσους ψηφίζουμε;».
