Η Εθνική Ολλανδίας ξεφτίλισε και ρεζίλεψε χωρίς έλεος αλλά και με οίκτο στο Άμστερνταμ το ανέκδοτο της Εθνικής Ελλάδας με 7-0 από το 61΄ το βράδυ της Παρασκευής (13-11-2026) στην 5η και τελευταία αγωνιστική του β΄ ομίλου της διοργάνωσης Nations League League A, επιβεβαιώνοντας και ποδοσφαιρικά για την Ελλάδα τον τίτλο του «τσίρκου» της Ευρώπης...Το ελληνικό συγκρότημα πήγε στην Ολλανδία υποτίθεται για να διεκδικήσει κάτι και κατέληξε να παρακαλάει για τη λήξη πριν καν συμπληρωθεί μια ώρα αγώνα, αποτελώντας τον περίγελο όλης της Ευρώπης και του πλανήτη.
Πριν από τη σέντρα περίσσευαν τα μεγάλα λόγια και οι υποσχέσεις για «σοβαρή εμφάνιση» και «ανταγωνιστικό πρόσωπο». Η πολυδιαφημισμένη αναμέτρηση για το Nations League υποτίθεται, σύμφωνα με τις προσδοκίες στην Αθήνα, ότι θα ήταν ένα σοβαρό τεστ χαρακτήρα. Αντ' αυτού, αποδείχθηκε μια 90λεπτη φάρσα κακού γούστου. Στην πράξη δηλαδή και αυτό το παραμύθι κατέρρευσε με πάταγο από το πρώτο εξάλεπτο. Το τελικό 7-0 σφραγίζει μία από τις πιο ντροπιαστικές σελίδες στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου και όχι μόνο.
Μία Ολλανδία που μόνο υπερομάδα δεν είναι τα τελευταία χρόνια έκανε κάτι παραπάνω από χαλαρή προπόνηση ανάμεσα σε κινούμενους κώνους πλήρους κατάρρευσης. Ο φωτεινός πίνακας στη »Γιόχαν Κρόιφ Αρένα» έδειχνε το αποτέλεσμα 7-0 στο 61΄ λεπτό ένα αδιανόητο ή μάλλον, το απολύτως φυσιολογικό σκορ για όσους παρακολούθησαν αυτό το μαρτύριο και κάπου εκεί η βραδιά μετατράπηκε οριστικά από αθλητικό γεγονός σε ανθρωπιστική κρίση.
Ήδη από το πρώτο σφύριγμα του διαιτητή, οι παίκτες της Ολλανδίας έμοιαζαν να συμμετέχουν σε ένα χαλαρό "κορόιδο" προθέρμανσης, την ώρα που οι Έλληνες διεθνείς έδειχναν να παίζουν «τυφλόμυγα» χωρίς μαντήλι, παραδιδόμενοι σε καθεστώς πλήρους αποσύνθεσης.
Ο Σάμερβιλ ξεκίνησε τον διασυρμό στο 6′, μετά το λάθος του Μαυροπάνου. Ο Ράιντερς πέτυχε χατ τρικ μέχρι το 33′ και ο Τίμπερ συμπλήρωσε την πεντάδα στο 40′. Η Ελλάδα πήγε στα αποδυτήρια χάνοντας 5-0 και μια εμφάνιση που είχε ήδη καταργήσει κάθε σοβαρή συζήτηση.
Η επτάρα μπορούσε να μεγαλώσει. Οι γηπεδούχοι συνέχισαν να δημιουργούν ευκαιρίες, ενώ ο Τζολάκης σταμάτησε τον Σάμερβιλ από κοντά στο 73′. Η ελληνική αμυντική λειτουργία παρήγαγε διαρκώς τις προϋποθέσεις για νέα γκολ. Με τέτοια εικόνα, ακόμη και το τελικό σκορ μοιάζει επιεικές ως αποτίμηση της βραδιάς. Η διαφορά των δύο ομάδων αποτυπωνόταν σχεδόν σε κάθε επικίνδυνη ολλανδική επίθεση. Μπορούσε δηλαδή το σκορ να ήταν άνετα και 13-0.
Τα highlights αυτού του ποδοσφαιρικού ναυαγίου είναι δύσκολο να παρακολουθηθούν από πατριώτες και Ελληναράδες της φακής. Το σκορ άνοιξε πριν καν οι φιλοξενούμενοι προλάβουν να λερώσουν τα σορτσάκια τους ή να καταλάβουν προς τα πού επιτίθενται. Μέχρι την ανάπαυλα του ημιχρόνου, ο δείκτης του σκορ θύμιζε περισσότερο αποτέλεσμα από σετ τένις.
Στο δεύτερο ημίχρονο, οι Ολλανδοί έκαναν κυριολεκτικά ό,τι ήθελαν: πάσαραν με το τακουνάκι, άλλαζαν πλευρές με διαβήτη, δοκίμαζαν εξεζητημένες τρίπλες και έμπαιναν στην ελληνική περιοχή λες και έκαναν τον Κυριακάτικο περίπατό τους στα πάρκα του Άμστερνταμ. Το μόνο που έλειπε ήταν να βγάλουν κινητά για να τραβήξουν selfie με φόντο την ελληνική απόγνωση κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών.
Η απόλυτη ταπείνωση...
Το ταπεινωτικό χτύπημα δεν ήταν μόνο το 7-0. Δεν ήταν η τραγική στατιστική απεικόνιση ή η πλήρης ανικανότητα της ελληνικής ομάδας να αλλάξει δεύτερη συνεχόμενη πάσα. Ήταν η στιγμή της απόλυτης, ανόθευτης ταπείνωσης μετά το 7-0. Όταν οι «Οράνιε» συνέχιζαν να πολιορκούν ανελέητα την ελληνική εστία, λυσσώντας για το όγδοο και το ένατο γκολ, οι κάμερες και τα μικρόφωνα έπιασαν το αδιανόητο. Ο Τσάβι, ο προπονητής της Εθνικής Ολλανδίας έφτασε στο σημείο και ενώ είχε μισή ώρα διάρκεια ακόμα ο αγώνας , ζητώντας από τους ποδοσφαιριστές του να λυπηθούν την Ελλάδα. Εκεί βρίσκεται ο πάτος της ταπείνωσης: να έχεις διαλυθεί τόσο, ώστε ο αντίπαλος προπονητής να αισθάνεται υποχρεωμένος να διαχειριστεί και την αξιοπρέπειά σου. Να συζητά την αυτοσυγκράτηση των νικητών επειδή οι ηττημένοι αδυνατούν να συγκρατήσουν οτιδήποτε. Όταν ο ίδιος ο αντίπαλος αρχίζει να σε σπλαχνίζεται και να νιώθει ενοχές την ώρα που σε ποδοπατάει, έχεις πιάσει επίσημα τον απόλυτο πάτο.
Αυτή η ιστορική ξεφτίλα στο Άμστερνταμ, η οποία κάλλιστα θα μπορούσε να είχε κλείσει με διψήφιο νούμερο αν οι Ολλανδοί δεν τραβούσαν χειρόφρενο από καθαρό, ατόφιο οίκτο, δεν είναι απλώς ένα μεμονωμένο «κακό βράδυ». Είναι η συνέχεια του σκληρού καθρέφτη της Ελλάδας, η δικτατορία της διερφθαρμένης κυβέρνησης Μητοσοτάκη που δεν αξίζει να παραμείνει ούτε λεπτό στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το ελληνικό συγκρότημα πήγε στην Ολλανδία υποτίθεται για να διεκδικήσει κάτι και κατέληξε να παρακαλάει για τη λήξη πριν καν συμπληρωθεί μια ώρα αγώνα, αποτελώντας τον περίγελο όλης της Ευρώπης και του πλανήτη.
Το ελληνικό «τσίρκο» ολοκλήρωσε την εμφάνισή του με μια επτάρα και με τον οίκτο του αντιπάλου να αιωρείται πάνω από τα συντρίμμια. Για αυτή την παράσταση, ακόμη και ο χαρακτηρισμός «απογοήτευση» ακούγεται προκλητικά γενναιόδωρος.
Οι συνθέσεις:
Ολλανδία (Τσάβι): Φερμπρούχεν, Ντάμφρις, Τίμπερ (75′ Μάατσεν), Φαν ντε Φεν, Φαν Χέκε, Ντε Γιονγκ (46′ Κουπμέινερς), Ράιντερς (62′ Ζέκιελ), Φέιρμαν, Χάκπο (63′ Φαν Μπόμελ), Μάλεν, Σάμερβιλ (75′ Λανγκ).
Ελλάδα (Γιοβάνοβιτς): Τζολάκης, Ρότα, Μαυροπάνος, Ρέτσος, Τσιμίκας, Τριάντης (73′ Κουτσουπιάς), Ανδρούτσος, Καρέτσας (67′ Μασούρας), Τζόλης (73′ Βαγιαννίδης), Ιωαννίδης (65′ Δουβίκας), Παυλίδης (65′ Μπακασέτας).
ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΒΙΝΤΕΟ - ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΡΕ ΑΠΟ ΕΙΚΟΝΕΣ:














