Oταν ο Δράκουλας βγήκε από τον τάφο ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου...

Η πρεμιέρα του «Δράκουλα» στις αίθουσες των περισσότερων πολιτειών της Αμερικής συνέπεσε με την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, στις 14 Φεβρουαρίου του 1931...

Ο «Δράκουλας» (1931) του Τοντ Μπράουνινγκ με τον Μπέλα Λουγκόζι στον ομώνυμο ρόλο παραμένει μια από τις θρυλικές ταινίες του αμερικανικού κινηματογράφου και της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ. Αποτέλεσε τη δεύτερη επίσημη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Μπραμ Στόουκερ μία δεκαετία μετά το εξπρεσιονιστικό αριστούργημα «Νοσφεράτου, μια συμφωνία τρόμου» (1922) του Φ. Β. Μουρνάου.

Ελάχιστοι βέβαια γνωρίζουν πως η πρεμιέρα του «Δράκουλα» στις αίθουσες των περισσότερων πολιτειών της Αμερικής συνέπεσε με την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, στις 14 Φεβρουαρίου του 1931. Κι αυτό μόνο τυχαία δεν έγινε.

Οι παραγωγοί, βλέποντας πως η ταινία έκοψε 50.000 εισιτήρια με το που βγήκε μόνο στη Νέα Υόρκη δύο μέρες πριν, θεώρησαν έξυπνο μάρκετινγκ να αναδείξουν τον υφέρποντα ερωτισμό του απέθαντου βρικόλακα για τη Μίνα Σιούαρντ, το υποψήφιο θύμα του, εν είδει ενός γκόθικ ρομάντζου.

Το ίδιο στοιχείο θα αξιοποιούνταν και στην επόμενη κινηματογραφική εκδοχή του «Δράκουλα» (1958) με τον Κρίστοφερ Λι από τη βρετανική Hammer, ενώ θα έφτανε στο απόγειό του με το μπλοκμπάστερ του Φράνσις Φορντ Κόπολα (1992) όπου πρωταγωνιστούσαν ο Γκάρι Ολντμαν και η Γουαϊνόνα Ράιντερ.

Ολόκληρες ψυχαναλυτικές μελέτες έχουν γίνει για τον ερωτισμό που αναδείχθηκε από τη στιγμή που ο Μπέλα Λουγκόζι έσκυβε ως κόμης Δράκουλας πάνω από την κλίνη της Ελεν Τσάντλερ. Ενας Δράκουλας χωρίς κυνόδοντες που η δαγκωματιά του στον λαιμό της νέας γυναίκας ισοδυναμούσε με μίμηση ερωτικής πράξης. Δεν γνωρίζουμε ποια ζευγάρια επέλεξαν μια ταινία τρόμου για να γιορτάσουν την αγάπη τους εκείνη την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου του μακρινού 1931, πάντως είναι γνωστό πως πολλοί από τους χιλιάδες θεατές ένιωθαν δυσφορία κατά την προβολή και εγκατέλειπαν τις αίθουσες.

Για την ιστορία, μιας και για τον Μπέλα Λουγκόζι έχουν γραφτεί πολλά πράγματα, να πούμε ότι η Ελεν Τσάντλερ, η ηθοποιός που υποδύθηκε τη Μίνα, είχε πολύ άδοξο τέλος: παλεύοντας με τον αλκοολισμό, το 1950, στα 46 της χρόνια κάηκε στον ύπνο της από αναμμένο τσιγάρο και παραμορφώθηκε άσχημα. Συνέχισε τη μάχη της εναντίον της εξάρτησης της μέχρι το 1965, όταν και έφυγε από τη ζωή στα 59 της χρόνια.

Αγίου Βαλεντίνου: Η ιστορία, οι θρύλοι και η ελληνική εκδοχή πίσω από την περιβόητη γιορτή της 14ης Φεβρουαρίου

Η ταύτιση του εορτασμού της μνήμης του Αγίου Βαλεντίνου με την Ημέρα των Ερωτευμένων ξεκίνησε από την Αγγλία του ύστερου Μεσαίωνα, έχοντας παγανιστικές και χριστιανικές αναφορές...

Στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, από τις 13 έως τις 15 Φεβρουαρίου, γιόρταζαν τα Λουπερκάλια προς τιμή του θεού Φαύνου (του Πάνα των Ελλήνων). Οι Ρωμαίοι θυσίαζαν κατσίκια και σκυλιά, ενώ νεαρά αγόρια χτυπούσαν με λωρίδες από δέρμα κατσίκας τις νεαρές κοπέλες για να τους μεταδώσουν τη γονιμότητα. Μία ανάλογη γιορτή υπήρχε και στην Αρχαία Αθήνα τον μήνα Γαμηλιώνα (αντιστοιχούσε στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου και το πρώτο του Φεβρουαρίου), τα Θεογάμια, προς τιμή του Δία και της Ήρας.

Η γιορτή καταργήθηκε από την Εκκλησία τον 5ο αιώνα μ.Χ., ως ειδωλολατρική. Στη θέση της (14 Φεβρουαρίου) μπήκε ο εορτασμός της μνήμης του Αγίου Βαλεντίνου, μάρτυρα της χριστιανικής πίστης από τη Ρώμη, με απόφαση του Πάπα Γελάσιου. Ο Βαλεντίνος, σύμφωνα με τον θρύλο, υπήρξε ιερωμένος του 3ου αιώνα, ο οποίος σε πείσμα των αυτοκρατορικών διαταγών δεχόταν να παντρέψει νεαρούς στην ηλικία ερωτευμένους, γλιτώνοντας με αυτό τον τρόπο τους άρρενες από τη στρατιωτική θητεία. Με άλλα λόγια, επρόκειτο για πραγματικό προστάτη των ερωτευμένων και των αντιρρησιών συνείδησης, θα λέγαμε σήμερα!

Ένας άλλος θρύλος λέει ότι όσο καιρό ο Βαλεντίνος ήταν μέσα στη φυλακή, αρνούμενος να αποκηρύξει την πίστη του, ερωτεύτηκε την τυφλή κόρη του δεσμοφύλακά του, στην οποία μάλιστα έστειλε κι ένα γράμμα με την υπογραφή: Με αγάπη από τον Βαλεντίνο σου.

Τη νοηματοδότηση που έχει σήμερα η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου την απέκτησε στα χρόνια του ύστερου Μεσαίωνα, γύρω στον 14ο αιώνα. Την πρώτη γραπτή αναφορά την έχουμε το 1382 στο ποίημα Το Κοινοβούλιο των Πτηνών (Parlement of Foules) του πατέρα της αγγλικής λογοτεχνίας Τζέφρι Τσόσερ. Το ποίημα των 699 στίχων είναι ένα ενύπνιο εμπνευσμένο από την παράδοση, κατά την οποία κάθε χρόνο την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου τα πουλιά συγκεντρώνονται μπροστά στη θεά της φύσης για να διαλέξουν ερωτικούς συντρόφους («...for this was Saint Valentine's Day, when every bird cometh there to choose his mate...»).

Στις αρχές του 17ου αιώνα η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου ως Γιορτή των Ερωτευμένων θα πρέπει να ήταν αρκετά γνωστή στην Αγγλία, αν λάβουμε υπόψη μας τη σχετική αναφορά στον Άμλετ του Σέξπιρ (Τραγούδι της Οφέλιας από την 4η πράξη, Μετάφραση Κωνσταντίνος Χατζόπουλος, 1916):

Καλό πρωί! Είναι σύσκοτο. Τον Άγιο Βαλεντίνο
γιορτάζω κι ήρθα κόρη εδώ
στο παραθύρι σου να ιδώ
ταίρι με σε αν θα γίνω.
Σηκώθη ο νιος και ντύνεται κι ευτύς την πόρτα ανοίγει
και μπαίνει μέσα η κορασιά,
που κορασιά δε θά 'ναι πλιά,
όταν απόκει φύγει.

----------------------------------

Το 1840 ήταν κοινός τόπος η ανταλλαγή, μεταξύ των ερωτευμένων, μικρών χειρόγραφων σημειωμάτων με ευχές (valentines). Το ίδιο χρονικό διάστημα η γιορτή διαδόθηκε και στην Αμερική, όπου η ανταλλαγή ευχετήριων καρτών βοηθήθηκε από τη βιομηχανοποίηση και τα φθηνά ταχυδρομικά τέλη. Με την πάροδο του χρόνου το επιχειρηματικό δαιμόνιο και η πολιτιστική επιβολή των αγγλοσαξόνων έδωσαν στη γιορτή τον οικουμενικό χαρακτήρα που γνωρίζουμε σήμερα.

Τα τελευταία χρόνια η εμπορευματοποίηση της γιορτής έχει φθάσει στο κατακόρυφο. Μετά τις κάρτες, τις ηλεκτρονικές κάρτες μέσω Ίντερνετ (e-cards), τα λουλούδια και τα σοκολατάκια, σειρά έχει η βιομηχανία των κοσμημάτων να οικειοποιηθεί την ημέρα των ερωτευμένων. Ο τζίρος του Αγίου Βαλεντίνου μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεπέρασε το 2010 τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια, το ισόποσο του ΑΕΠ της Μποτσουάνα.

Η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου προκαλεί αντιδράσεις στον μη Χριστιανικό κόσμο

Στην Ινδία οι φανατικοί ινδουιστές και μουσουλμάνοι αντιτίθεται στη γιορτή. Τη θεωρούν πολιτιστικό μίασμα και προϊόν της παγκοσμιοποίησης. Στο Πακιστάν, το τοπικό ισλαμικό κόμμα ζητά την κατάργησή της, καθώς, όπως υποστηρίζει, αντιβαίνει τον Ισλαμικό Πολιτισμό. Την ίδια άποψη έχουν και οι συντηρητικοί κύκλοι του θεοκρατικού Ιράν.

Η ελληνική εκδοχή της Γιορτής των Ερωτευμένων

Ο Άγιος Βαλεντίνος δεν μνημονεύεται πουθενά στο ορθόδοξο εορτολόγιο και, όπως ήταν φυσικό, η ορθόδοξη Εκκλησία ποτέ δεν τον παραδέχτηκε. «Ο άγιος αυτός είναι για μας ανύπαρκτος. Είναι μια μυθοπλασία δυτικής προέλευσης», δηλώνουν άνθρωποι της Εκκλησίας. Με τη σειρά της και η Καθολική Εκκλησία στην αναθεώρηση του γενικού εορτολογίου της το 1969 υποβίβασε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου σε τοπική εορτή, επειδή δεν γνώριζε σχεδόν τίποτα για τον βίο του, παρά μόνο ότι ετάφη στη Βία Φλαμίνια της Ρώμης στις 14 Φεβρουαρίου.

Όταν, όμως, ο ξενόφερτος άγιος άρχισε να μπαίνει για τα καλά και στη ζωή των Ελλήνων και η ημέρα αυτή να καθιερώνεται και στη χώρα μας ως η ημέρα των ερωτευμένων στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 με πρωτοβουλία των ανθοπωλών, εκπρόσωποι της Εκκλησίας πρότειναν οι Έλληνες ερωτευμένοι να τιμούν και να γιορτάζουν αγίους που υπάρχουν στο ορθόδοξο εορτολόγιο.

Το 1994, ο τότε εκπρόσωπος Τύπου της Ιεράς Συνόδου, Γιάννης Χατζηφώτης, πρότεινε να καθιερωθεί ως ημέρα των ερωτευμένων η γιορτή του Αγίου Υακίνθου, που τιμάται στις 3 Ιουλίου. Ο Υάκινθος καταγόταν από την Καισάρεια της Καπαδοκίας και υπηρετούσε ως κουβικουλάριος (θαλαμηπόλος) του ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού. Άνθρωπος εμπιστοσύνης του αυτοκράτορα, ο Υάκινθος προσηλυτίσθηκε στον Χριστιανισμό, προκαλώντας την οργή του Τραϊανού, που όταν το έμαθε διέταξε να τον φυλακίσουν χωρίς να του δίνουν καθόλου φαγητό, εκτός κι αν ήθελε να φάει ειδωλόθυτα. Σαράντα μέρες πέρασε έτσι ο Υάκινθος, χωρίς να αγγίξει τα ειδωλόθυτα. Την 41η, όμως, παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο, σε ηλικία 20 ετών.

Στην καθιέρωση της 3ης Ιουλίου ως ημέρα του έρωτα και της ποίησης πρωτοστάτησε ο γνωστός τραγουδοποιός από τα Ανώγεια της Κρήτης, Λουδοβίκος των Ανωγείων, που μαζί με ανθρώπους του πνεύματος και των γραμμάτων προχώρησαν στην ανέγερση ενός ναού σε μια πανέμορφη τοποθεσία, σε υψόμετρο 1.200 μέτρων στον Ψηλορείτη. Μπροστά από το εκκλησάκι αυτό, που είναι το μοναδικό στην Ελλάδα αφιερωμένο στον Άγιο, κάθε καλοκαίρι πραγματοποιούνται εκδηλώσεις με την επωνυμία Υακίνθεια.

Το 2000 ο μακαριστός Aρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, στην προσπάθειά του να φέρει πιο κοντά τη νεολαία στην Εκκλησία, πρότεινε να εορτάζεται η γιορτή των ερωτευμένων στις 13 Φεβρουαρίου, ημέρα που η Ορθοδοξία τιμά τη μνήμη των Αποστόλων Ακύλα και Πρίσκιλλας, ενός ενάρετου ζευγαριού Ιουδαίων σκηνοποιών, που ζούσε στην Κόρινθο και ασπάστηκε τον Χριστιανισμό.

Υπάρχει και μια τρίτη πρόταση, μάλλον από αρχαιόπληκτους, να εορτάζονται ως προστάτες των ερωτευμένων στις 14 Φεβρουαρίου ο πολυμήχανος Οδυσσέας και η πιστή του Πηνελόπη.

Πληροφορίες: sansimera.gr

Αγίου Βαλεντίνου: Οι ερωτικές ατάκες από φετινές θεατρικές παραστάσεις

14 Φεβρουαρίου, σήμερα, και ο έρωτας έχει την τιμητική του σε παγκόσμιο επίπεδο, με τις καρδούλες να κατακλύζουν τον πλανήτη...

Πίσω, όμως από την εμπορική γιορτή με τις σοκολάτες και τα λουλούδια υπάρχει η ιστορία του Βαλεντίνου, ενός ιερωμένου, που τον 3ο αιώνα πάντρευε κρυφά από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο τον Γοτθικό (που βρισκόταν τότε στην εξουσία), ερωτευμένα ζευγάρια Χριστιανών.

Συνελήφθη για την πράξη του αυτή και φυλακίστηκε, ωστόσο ο αυτοκράτορας αρχικά αποφάσισε να του δώσει χάρη, μέχρι που ο Βαλεντίνος προσπάθησε να τον μυήσει στον Χριστιανισμό και ο αυτοκράτορας τον καταδίκασε σε θάνατο δια λιθοβολισμού. Ωστόσο ο Βαλεντίνος επέζησε από τον λιθοβολισμό κι έτσι τον αποκεφάλισαν στις 14 Φεβρουαρίου του 169.

Η Τέχνη και φυσικά το θέατρο, δεν θα μπορούσαν παρά να μην υμνούν τον έρωτα 365 μέρες τον χρόνο. Εμείς, λόγω της ημέρας, θυμόμαστε μερικές από τις ατάκες που ακούσαμε στα θέατρα…

1.«Σύνδεση είναι όταν το άλλο πρόσωπο σου λείπει και στην σκέψη του και μόνο θα μπορούσες να πεθάνεις»

Λέει η Φράνκι (Ιωάννα Παππά) στον Τζόνι (Τάσο Ιοδρανίδη)στην ρομαντική κωμωδία «Φράνκι και Τζόνι»που σκηνοθετεί ο Γιώργος Σκεύας στο Altera Parς. Η παράσταση παίζεται και στη Θεσσαλονίκη στο Θέατρο Αθήναιον.

2.«Όλα αυτά τα χρόνια που τραγουδούσα, κάνοντας τέλεια τη φωνή μου για να μπορεί να εκφράσει ό,τι αισθανόμουν, ήταν για σένα….έναν άνθρωπο που δεν του αρέσει καν η όπερα».

Εξομολογείται η Μαρία Κάλλας, κατά κόσμον Μαρία Ναυπλιώτου στην εκπληκτική παράσταση που σκηνοθετεί ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος στο Μικρό Χορν. Στο έργο του ΜακΝάλι, «Master class»η μεγάλη ντίβα μοιράζεται επί σκηνής τη μεγάλη απογοήτευση που της άφησε ο γάμος του Ωνάση με την Κένεντι.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο Viewtag.gr